وقتی به یه اشغال دور میدی همین میشه

یحیی خیلی مارموزه

آقای گل محمدی عزیز اجازه بده یحیی جان صدایت کنم ، من ۶۵ سال دارم ۳۰ سال هست که در خارج از کشور زندگی میکنم بیش از ۵۰ سال هست که پرسپولیسی هستم و با وجود دوری حد اقل هفته ۱۵ ساعت فوتبال ایران را بررسی میکنم و از دور بشدت نگران فوتبال ایران هستم و بنا به داایلی مثل افراد عزیز خانواده‌ام بعضی از ورزشکاران را دوست دارم و گاهی بعضی را بیشتر مثل خودت جون علاوه بر پرسپولیس نوع شخصیت اجتماعی و منش و نوع تفکر ورزشی شما که جزمعدود مربیان قابل اتکا و صاحب سبک در ایران هستی و لیاقت و جایگاه نمیکنمورزشی شما بسیار بیش از این در تشکیلات فوتبال ایران هست.من هیچ اشاره به غیر از مسائل فوتبالی در حدی بسیار مشخص نمیکنم.یحیی جان امروز بعد از مسابقه با نساجی و در مصاحبه شما سطح و کلاس شخصیتی ، شعور، منش یک مربی شاغل در تشکیلات ورزشی ایران را به چند رتبه بالاتر ارتقا دادی و من بخوبی واقف هستم که بعد از آنهمه هیجان کاذب و همهمه سراسر زشت و ننگی دیگر به این بد اخلاقی شما در آن حد از کنترل کلامی و نوع ادبیات تکرار میکنم بعد از آنهمه بی کفایتی و بیعرضگی مسئولین و نوع سئوالات تحریک کننده میکروفون بدستان و نه خبرنگاران جواب‌ها را در نهایت به بحث فنی هدایت کردید ، و شاید اگر برنامه یا اشخاصی با اندیشه آزاد که در هر گوشه و کنار سهمی از این صدا و سیما و یا رسانه های مجازی و در نهایت کاغذی متوجه باشند که وقت آن رسیده که چیزی یاد بگیریم باید هر کدام به فراخور درک و استعدادش و حرمت قلم به این چند دقیقه مصاحبه چند ساعتی بپردازند و چند صباحی به چرا ‌چگونگی آن و در نهایت بعنوان فصلی به نام ادب ورزشی در کلاس های کم هویت و …. دانشگاهی بعنوان ماخذ و منبع اطلاعاتی برای خود و نو اموز های بعدی در جهت درک مطلب یاد گرفته نشده در گذشته استفاده بکنند. یحیی جان مبادا این سیل آلوده و پر از کف و گمراه از روی شما رد بشود ، کنار بایست و به ما بیشتر از بحث فنی یاد بده. مثل خانواده‌ام دوستت دارم و برایم بسیار محترم و عزیز هستی. عمو کامیار

ساکت suck it