به گزارش خبرگزاری تسنیم، خواکین پانیچلی از یک بازیکن معمولی به بهترین گلزن لیگ فرانسه تبدیل شده است اما انتقال او به تیم ملی آرژانتین بهایی سنگین داشت.

لیگ فرانسه بهترین گلزن خود را از دست داده و تیم ملی آرژانتین نیز بازیکنی را که می‌توانست یکی از الهام‌بخش‌های جام جهانی ۲۰۲۶ باشد، از دست داده است. مهاجم جوان، خواکین پانیچلی دچار پارگی رباط صلیبی شده و حداقل شش ماه از میادین دور خواهد بود. این در حالی است که او در حال تجربه یک جهش شهاب‌سنگی در دوران حرفه‌ای خود بود.

ادامه مسیر خواکین پانیچلی

تا پیش از این فصل، پانیچلی ۲۳ ساله تقریباً چهره‌ای ناشناخته بود؛ دست‌کم برای کسانی که تنها لیگ‌های برتر اروپا را دنبال می‌کنند. پیش از این، خواکین حتی در یکی از پنج لیگ معتبر اروپا نیز گلزنی نکرده بود.

استراسبورگ تابستان گذشته این مهاجم آرژانتینی را با مبلغ ۱۷ میلیون یورو به خدمت گرفت. در واقع، چلسی عملاً این بازیکن را جذب کرد، زیرا باشگاه‌های فرانسوی و انگلیسی تحت مالکیت مشترک BlueCo قرار دارند.

نکته جالب این است که خواکین هرگز برای تیم‌های ملی پایه یا زیر ۲۱ سال آرژانتین بازی نکرده بود. او که اهل کوردوبا و فرزند فوتبالیست سابق، ژرمن پانیچلی بود ـ بازیکنی که سابقه بازی در اینستیتوتو و ریور پلاته را داشت، تا حدود ۱۸ سالگی برای تیم‌های شهر خود از جمله ریسینگ کلاب، بلگرانو و آتالایا بازی می‌کرد.

او در یک دوره آزمایشی در بوکا جونیورز شرکت کرد اما پس از یک ماه تمرین در این باشگاه از سوی کادر فنی رد شد. به همین دلیل، پانیچلی جوان قطعاً در میان آینده‌دارترین استعدادهای نسل خود در آرژانتین قرار نداشت.

با این حال، ریورپلاته در سال ۲۰۲۰ او را به خدمت گرفت. شاید ارتباطات قدیمی پدرش در این انتقال بی‌تأثیر نبوده باشد. برای تثبیت جایگاهش در غول بوئنوس‌آیرس، این بازیکن جوان حتی مجبور شد پست خود را تغییر دهد و به مهاجم نوک تبدیل شود؛ نقشی که پیشتر در آن بازی نکرده بود.

او در این باره گفته است: وقتی به ریورپلاته رسیدم، بازیکنان بسیار مهمی در پست من حضور داشتند. بنابراین به عنوان هافبک راست، چپ یا در مرکز زمین بازی می‌کردم و عملکرد خوبی هم داشتم اما بعد شروع کردند به استفاده از من در پست مهاجم. نمی‌دانم چرا؛ شاید به خاطر فیزیک بدنی‌ام بود. این اولین تجربه من در آن پست بود.

پانیچلی از نظر بدنی پیشرفت کرد و قدش به ۱۹۰ سانتی‌متر رسید. او در تیم‌های پایه ریورپلاته عملکرد خوبی داشت اما هرگز نتوانست به تیم اصلی راه پیدا کند؛ هرچند مارسلو گایاردو چند بار نام او را در فهرست تیم‌های قهرمان آرژانتین و کوپا آرژانتین ۲۰۲۲ قرار داد.

او اغلب روی نیمکت می‌نشست و شاهد عملکرد مثلث هجومی بارکو، سولاری و بورخا بود. پس از آن نیز دیگر در برنامه‌های تیم قرار نگرفت، زیرا سرمربی جدید، مارتین دمیکلیس نیازی به او نداشت.

در ژانویه ۲۰۲۳، این مهاجم در ۲۰ سالگی به عنوان بازیکن آزاد از ریورپلاته جدا شد و راهی اسپانیا شد. در آن زمان، تنها آلاوز که در دسته دوم حضور داشت، توانست نظر او را جلب کند.

حتی در آنجا نیز کارش را از تیم دوم باشگاه در دسته چهارم آغاز کرد. در مجموع، آینده خواکین در اروپا چندان امیدوار کننده به نظر نمی‌رسید. تنها در پایان فصل بود که او نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان انجام داد. پانیچلی در چهار مسابقه از جمله دیدارهای نیمه‌نهایی و فینال پلی‌آف صعود به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت.

با این حال، رویای بازی در لالیگا تا سال بعد به تعویق افتاد؛ دلیل آن نخستین پارگی رباط صلیبی قدامی در دوران حرفه‌ای او بود. در تابستان ۲۰۲۳ پانیچلی از ناحیه زانو آسیب دید و شش ماه از میادین دور ماند اما نخستین بازی او در سطح اول فوتبال اسپانیا چه مسابقه‌ای بود؛ دیداری خانگی مقابل بارسلونا. او پنج دقیقه مانده به پایان بازی و در حالی که تیمش با نتیجه ۳ بر یک عقب بود، وارد زمین شد.

پیش از پایان فصل، لوئیس گارسیا، سرمربی وقت آلاوز هفت بازی دیگر نیز به او فرصت داد؛ از جمله دیدارهایی مقابل اتلتیکومادرید و رئال مادرید اما پانیچلی موفق به گلزنی نشد.

فصل گذشته در میراندس نقطه عطف دوران حرفه‌ای او بود. آلاوز این مهاجم را به تیم دسته دومی میراندس قرض داد و او در آنجا درخشید. پانیچلی در ۴۰ بازی، ۲۰ گل و چهار پاس گل ثبت کرد و به دومین گلزن برتر لیگ تبدیل شد.

او با تکیه بر چابکی و قدرت بدنی خود شش گل با ضربه سر، ۱۰ گل با پای راست و چهار گل با پای چپ به ثمر رساند. همچنین نقش مهمی در صعود تیمش به رتبه چهارم و حضور در پلی‌آف داشت. در پلی‌آف نیز در چهار بازی یک گل و چهار پاس گل ثبت کرد، از جمله گل مهمی مقابل اویدو در بازی برگشت فینال خارج از خانه. با وجود این، میراندس در نهایت شکست خورد.

با این حال، پانیچلی توجه استعدادیاب‌های باشگاه‌های بزرگ را به خود جلب کرد. استراسبورگ با پرداخت ۱۷ میلیون یورو او را به خدمت گرفت و این مهاجم آرژانتینی در لیگ یک فرانسه نیز روند درخشان خود را ادامه داد.

او با ۱۶ گل در ۲۷ بازی در سطح بهترین مهاجمان لیگ ظاهر شد. در ادامه نیز در سایر رقابت‌ها خوش درخشید و در مجموع، در نخستین فصل حضورش در استراسبورگ ۲۰ گل به ثمر رساند.

این فرم فوق‌العاده باعث شد لیونل اسکالونی در ماه نوامبر او را به تیم ملی آرژانتین دعوت کند. پانیچلی نخستین بازی ملی خود را در دیداری دوستانه مقابل آنگولا انجام داد و حدود ۱۰ دقیقه به عنوان جانشین لیونل مسی در زمین حضور داشت.

با وجود رقبایی مانند لائوتارو مارتینس و خولیان آلوارس رسیدن به جایگاهی ثابت در ترکیب اصلی دشوار بود اما او نشان داده بود که بازیکنی سخت‌کوش و جنگنده است؛ فوتبالیستی که تا آخرین لحظه می‌جنگد و از فرصت‌هایش بهترین استفاده را می‌کند.

در پاییز ۲۰۲۵، تنها تیم ملی آرژانتین خواهان او نبود. رسانه‌ها از علاقه بارسلونا و همچنین مذاکرات اتلتیکومادرید با استراسبورگ برای جذب این مهاجم خبر داده بودند اما به نظر می‌رسد او احتمالاً نه در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور خواهد داشت و نه در نقل‌وانتقالات تابستانی جابجا خواهد شد. پانیچلی در جریان تمرینات تیم ملی برای دیدارهای دوستانه مقابل موریتانی و زامبیا بار دیگر دچار پارگی رباط صلیبی شد؛ این بار در زانوی راست.

او در شبکه‌های اجتماعی نوشت: امروز یکی از سخت‌ترین لحظه‌های زندگی‌ام را سپری می‌کنم؛ درست زمانی که بسیاری از اهدافم بسیار نزدیک بودند. با این حال، من همیشه آدمی سرسخت بوده‌ام و ترحم نمی‌خواهم. هیچ‌ چیز در زندگی برایم آسان به دست نیامده است. می‌دانم وقتی تمام تلاشت را می‌کنی و در نهایت پاداشش را می‌بینی، چه لذتی دارد. زندگی به من بدهکار تحقق رویاهایم است اما آنها را بی‌دلیل به من نخواهد داد. من کار خواهم کرد و رویاهایم را دنبال می‌کنم، همان‌طور که همیشه این کار را کرده‌ام.

حتی اسکالونی نیز با چشمانی اشکبار درباره مصدومیت او صحبت کرد. نکته نگران‌کننده دیگر این است که پدر پانیچلی نیز در ۲۷ سالگی به دلیل مشکلات زانو مجبور به بازنشستگی شد.

با این حال، شاید مهاجم جدید تیم ملی آرژانتین با کمک پزشکی مدرن شانس بیشتری برای بازگشت داشته باشد.