به گزارش خبرگزاری تسنیم، از رویارویی مداوم رئال مادرید و منچسترسیتی در لیگ قهرمانان اروپا خسته شده‌اید؟ شاید فکر کنید این بازی چیزی تازه ندارد، اما حقیقت این است که این مسابقه یک تقابل کاملاً جدید است، حتی اگر هر دو تیم سابقه طولانی در رویارویی با هم داشته باشند.

دیدار پیش رو در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا انجام می‌شود، جایی که هر نتیجه‌ای ممکن است رخ دهد و هیجان آن غیرقابل پیش‌بینی است. مهم نیست که نگاه شما به این مسابقه چگونه است، مهم این است که رویارویی رئال مادرید و من‌سیتی هیچ وقت ساده و قابل پیش‌بینی نبوده است.

سیتی تازه از مصاف با نیوکاسل بیرون آمده و حالا حریف بعدی‌اش رئال مادرید است. برای تیم گواردیولا رویارویی با این دو باشگاه تبدیل به یک اتفاق آشنا شده است. همین فصل، پنج بار در رقابت‌های مختلف با نیوکاسل بازی کرده‌اند؛ دو بار در لیگ برتر، دوبار در جام اتحادیه و یک بار در جام حذفی. برای تحلیلگران باشگاه که موظف به تجزیه و تحلیل حریفان هستند، این میزان تقابل فرصت مناسبی است تا نقاط قوت و ضعف حریف را کامل بشناسند.

از نظر تئوری، اگر این دو تیم (سیتی و نیوکاسل) در فینال لیگ قهرمانان اروپا به مصاف هم بروند، امکان دارد در یک فصل شش بار با هم بازی کنند، اما چنین اتفاقی بسیار بعید است و به ندرت رخ می‌دهد. با این حال، این تکرار زیاد بد هم نیست. دو تیم از یک لیگ می‌توانند در مراحل بعدی یک جام داخلی به خوبی با یکدیگر مواجه شوند و این برای تقویت رقابت و شناخت تاکتیکی مفید است، اما رویارویی رئال مادرید و سیتی داستان متفاوتی دارد و حس غالب بین فوتبا‌لدوستان اغلب این است: «جدی؟ دوباره؟». اگرچه وقتی قرعه‌کشی مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان انجام شد، شکی نبود که سیتی با کدام تیم روبه‌رو خواهد شد، رئال مادرید یا بوده گلیمت.

این دو تیم پیش‌تر در لیگ قهرمانان اروپا به‌طور منظم با هم روبرو شده‌اند اما اکنون بدون استثنا هر سال این اتفاق رخ می‌دهد. تاریخچه این تقابل‌ها جذاب و پراسترس است: فصل ۲۲-۲۰۲۱ در نیمه نهایی: مجموعاً ۶ بر ۵ به نفع رئال مادرید، فصل ۲۳-۲۰۲۲ در نیمه نهایی: ۵ بر یک به نفع منچسترسیتی، فصل ۲۴-۲۰۲۳ در یک چهارم نهایی: ۴ - ۴، پیروزی رئال مادرید در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۳، فصل ۲۴-۲۰۲۳ در پلی‌آف: ۶ بر ۳ به نفع رئال مادرید، فصل ۲۶-۲۰۲۵ در مرحله ابتدایی با نتیجه ۲ بر یک به نفع سیتی. این پنجمین فصل متوالی است که این دو تیم در لیگ قهرمانان با هم روبه‌رو می‌شوند و اکنون دوباره برای دومین بار در همین فصل با یکدیگر تقابل خواهند داشت.

همانطور که در سریال شرلوک، موریارتی می‌گوید: «دلت برایم تنگ شده بود؟»، احتمالاً ماتئوس نونز دلتنگ وینیسیوس نبود، اما تماشاگران دلتنگ چنین رویارویی‌هایی بودند. دلتنگ صحنه‌ها، گل‌ها و لحظه‌هایی که هر بار هیجان جدیدی ایجاد می‌کردند، اما موضوع این است که رئال مادرید و سیتی اکنون با تیم‌هایی اساساً متفاوت روبه‌رو هستند.

تیم گواردیولا تغییرات گسترده‌ای در ترکیب و سبک بازی خود اعمال کرده و انعطاف‌پذیرتر شده است. دیگر آن سیتی‌ که به شدت به حفظ مالکیت توپ تکیه داشت، وجود ندارد. بازیکنان اکنون در مواقع برتری بازی را هوشمندانه و سریع‌تر اداره می‌کنند. دوناروما نسبت به ادرسون کمتر روی بازی از زمین تمرکز دارد و بازیکنانی مانند چرکی، دوکو و سمنیو سعی می‌کنند به جای حفظ صرف ساختار موقعیتی و محو کردن حریف کنترل بازی را در دست بگیرند و ابتکار عمل را به نمایش بگذارند.

رئال مادرید اما در مقایسه با تغییرات سیتی بیشتر با ثبات مواجه است. آنها دیگر مدعی مطلق قهرمانی نیستند، بلکه اکنون یکی از باشگاه‌های برتر اروپا به شمار می‌آیند. به نظر می‌رسد جادوی لیگ قهرمانان رئال کمی رنگ باخته است و بسیاری سیتی را شانس اصلی صعود می‌دانند. ترکیب رئال با مصدومیت‌های بازیکنانی چون بلینگام و امباپه اکنون تنها به وینیسیوس متکی است.

با تمام این اوصاف رویارویی رئال و سیتی نه تکراری است و نه خسته‌‌کننده، بلکه یک نبرد کاملاً جدید با شخصیت‌ها و داستان‌های تازه است، به خصوص با حضور مربی مانند آربلوا روی نیمکت کهکشانی‌ها. اگرچه دو تیم پیش‌تر در همین فصل با یکدیگر بازی کرده‌اند، اما یک دیدار برای خسته‌کننده شدن کافی نیست. آن مسابقه نیز حس عدم قطعیت را به جای گذاشت: سیتی در مادرید پیروز شد، اما این پیروزی مطلق نبود؛ نه از نظر نتیجه و نه از نظر کیفیت بازی.