به گزارش خبرگزاری تسنیم، در رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا تیم ملی مراکش حتی پس از تساوی با مالی نیز روند پیروزی‌های خود را متوقف نکرد و یکی پس از دیگری حریفانش را از پیش رو برداشت. شاگردان ولید الرکراکی مرحله گروهی را با پیروزی قاطع ۳ بر صفر مقابل زامبیا به پایان رساندند. سپس در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۱ بر صفر تانزانیا را شکست دادند، در مرحله یک‌چهارم نهایی با برتری ۲ بر صفر از سد کامرون گذشتند و در نیمه‌نهایی نیز پس از تساوی بدون گل مقابل نیجریه در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ پیروز شدند.

به این ترتیب، الرکراکی در آستانه فتح جامی قرار داشت که سال‌ها آرزوی فوتبال مراکش بود. این کشور تنها یک بار در تاریخ خود و آن هم در سال ۱۹۷۶ قهرمان جام ملت‌های آفریقا شده بود و حالا امید داشت در رقابت‌هایی که در خاک خودش برگزار می‌شد، بار دیگر این افتخار تاریخی را تکرار کند.

درخشش الرکراکی در جام جهانی ۲۰۲۲ او را به یکی از چهره‌های محبوب فوتبال مراکش تبدیل کرده بود. او که در فرانسه متولد و بزرگ شده، پس از موفقیت تاریخی تیم ملی مراکش در آن رقابت‌ها به قهرمانی ملی تبدیل شد. طبیعی بود که فتح جام ملت‌های آفریقا می‌توانست محبوبیت او را به اوج برساند و حتی او را به محبوب‌ترین شخصیت ورزشی کشور تبدیل کند.

با این حال، خود الرکراکی پیش از آغاز مسابقات همه را غافلگیر کرد؛ او اعلام کرده بود اگر نتواند مدال طلای این رقابت‌ها را به دست آورد، از هدایت تیم ملی کناره‌گیری خواهد کرد. در نهایت، فشار مسئولیت بر دوش مربی و بازیکنان سنگینی کرد. در دیدارهای سرنوشت‌ساز، مراکش دیگر شبیه تیم قدرتمندی که با رکوردی چشمگیر به فینال رسیده بود، بازی نمی‌کرد.

دیدار نهایی نیز به یکی از جنجالی‌ترین مسابقات تورنمنت تبدیل شد. داور مسابقه، گرادل مبیلیسی از جمهوری دموکراتیک کنگو نتوانست شرایط را به‌ خوبی مدیریت کند و در نهایت هم میزبان از شکست گریزی نیافت. بسیاری هنوز صحنه‌های آن مسابقه را به یاد دارند: اعلام یک ضربه پنالتی به سود میزبان در دقایق پایانی نیمه دوم، خروج تیم سنگال از زمین در اعتراض به تصمیم داور و سپس بازگشت دوباره به مسابقه، پنالتی بسیار ضعیف و عجیب دیاز که با ضربه پاننکا از دست رفت و در نهایت گل پیروزی‌بخش پاپا گوئیه در دقیقه ۹۴ که قهرمانی را از مراکش گرفت.

با این حال، صحبت‌های الرکراکی پس از پایان مسابقه حال و هوای خداحافظی نداشت: اگر به بازی امروز نگاه کنیم، تصویری که از فوتبال آفریقا ارائه دادیم واقعاً شرم‌آور بود. وقتی مربی‌ از بازیکنانش می‌خواهد زمین را ترک کنند… همان‌طور که قبلاً هم گفته‌ام، باید یاد بگیریم هم پیروزی و هم شکست را بپذیریم. رفتار امروز پاپ تیاو تصویر خوبی از فوتبال آفریقا ارائه نمی‌دهد. این رفتار محترمانه نبود. با این حال، او قهرمان آفریقا شده و طبیعتاً می‌تواند هر چه می‌خواهد بگوید.

الرکراکی در ادامه افزود: فوتبال گاهی بسیار بی‌رحم است. آنچه امروز رخ داد برای مردم مراکش بسیار دردناک است. برای برخی از ما، از جمله خود من، این بزرگ‌ترین فرصت زندگی‌مان بود. به تیم سنگال تبریک می‌گویم؛ آنها عملکرد خوبی داشتند. ما هم به کار خود ادامه خواهیم داد و مراکش قوی‌تر بازخواهد گشت.

پس از فینال، رسانه‌های مراکشی گزارش دادند که الرکراکی از بازیکنان تیم خواسته است دیاز را به خاطر پنالتی از دست‌ رفته سرزنش نکنند و او را ببخشند. سرمربی تیم ملی به‌ خوبی می‌دانست اگر فضای تیمی بهبود پیدا نکند، ممکن است این مسئله در آینده و به‌ ویژه در جام جهانی ۲۰۲۶ به تیم ملی آسیب بزند.

با وجود این، اگر الرکراکی در جام جهانی آینده حضور داشته باشد، احتمالاً در جایگاه تماشاگر خواهد بود. اوایل فوریه رسانه فوت مرکاتو خبر داد که این مربی تصمیم نهایی خود برای استعفا را گرفته است. فدراسیون فوتبال مراکش ابتدا تمایلی به جدایی از او نداشت و حتی گزارش‌ها درباره کناره‌گیری‌اش را رد کرد اما الرکراکی که پس از جام ملت‌های آفریقا از نظر روحی و جسمی خسته شده بود، بر تصمیم خود پافشاری کرد. در نهایت، حدود یک ماه بعد و پس از پیدا شدن جانشین، جدایی او به طور رسمی اعلام شد.

در این میان، روزنامه مارکا گزارش داد که مدیران فدراسیون مراکش با ژاوی، سرمربی پیشین بارسلونا وارد مذاکره شده‌اند. با این حال، ژاوی علاقه‌ای نداشت درست پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت تیم را بر عهده بگیرد، زیرا معتقد بود زمان کافی برای آماده‌سازی تیم و پیاده‌سازی فلسفه بازی خود نخواهد داشت. در عوض، او تمایل نشان داد که درباره هدایت تیم ملی مراکش در جام جهانی ۲۰۳۰ گفت‌وگو کند؛ رقابتی که قرار است به میزبانی مشترک اسپانیا، پرتغال و مراکش برگزار شود.

در میان گزینه‌های دیگر، نام طارق سِکتیویی نیز مطرح شد؛ بازیکن پیشین پورتو و اوسر که به عنوان مربی توانسته بود تیم ملی مراکش را در المپیک ۲۰۲۴ به مدال برنز برساند. او همچنین در مسابقات ملت‌های آفریقا (تورنمنتی که در آن تیم‌ها فقط از بازیکنان شاغل در لیگ‌های داخلی استفاده می‌کنند) و جام ملت‌های عرب ۲۰۲۵ نیز به قهرمانی رسیده بود.

با این حال، در نهایت این سِکتیویی نبود که هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت، بلکه محمد اوابی به عنوان سرمربی جدید معرفی شد؛ مربی ۴۹ ساله‌ای که برای بسیاری از هواداران مراکشی چهره‌ای نسبتاً ناشناخته محسوب می‌شود.

اوابی نیز مانند الرکراکی اصالتاً مراکشی است اما در بلژیک متولد شده و در بروکسل بزرگ شده است. او در ابتدا برای معلمی تحصیل کرد و هرگز به عنوان بازیکن حرفه‌ای فوتبال بازی نکرد اما علاقه شدیدش به این ورزش او را به مسیر مربیگری کشاند.

محمد اوابی در سال ۱۹۹۷ و در سن ۲۰ سالگی مربیگری را با تیم آماتور مکابی بروکسل آغاز کرد. چند سال بعد به آکادمی باشگاه بزرگ بلژیکی اندرلشت پیوست و فعالیت خود را در این مجموعه ادامه داد. او به تدریج در رده‌های مختلف پیشرفت کرد؛ ابتدا با بازیکنان پایه کار کرد، سپس مربی تیم‌های جوانان شد و مدتی نیز به عنوان دستیار بسنیک هاسی در تیم اصلی اندرلشت فعالیت داشت.

در مارس ۲۰۲۲، اوابی به عنوان سرمربی تیم ملی زیر ۲۰ سال مراکش منصوب شد. سال گذشته، در رقابت‌های قهرمانی جهان جوانان، تیم تحت هدایت او شگفتی بزرگی خلق کرد. مراکش ابتدا در گروهی دشوار که تیم‌هایی مانند مکزیک، اسپانیا و برزیل در آن حضور داشتند صدرنشین شد. سپس در مرحله حذفی کره جنوبی را با نتیجه ۲ بر یک شکست داد، آمریکا را ۳ بر یک از پیش رو برداشت، در نیمه‌نهایی پس از تساوی یک - یک مقابل فرانسه در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ بر ۴ پیروز شد و در نهایت با برتری ۲ بر صفر برابر آرژانتین به قهرمانی رسید.

به این ترتیب، اوابی با کسب مدال طلای جهان در رده جوانان حتی کارنامه‌ای درخشان‌تر از الرکراکی در سطح پایه‌ها ارائه داد. انتصاب او صرفاً یک تغییر مربی نیست، بلکه بخشی از یک رویکرد استراتژیک در فوتبال مراکش به شمار می‌رود.

فوزی لقجع، رئیس فدراسیون فوتبال مراکش در توضیح این انتخاب گفت: با انتصاب محمد اوابی و جذب متخصصان درجه‌ یک، ما در چارچوب پروژه مراکش ۲۰۳۰ به‌ طور روزانه استانداردها و سطح فوتبال خود را ارتقاء می‌دهیم. این پروژه افقی الهام‌بخش برای ما ایجاد کرده است. هدف ما تثبیت جایگاه مراکش در میان بهترین تیم‌های جهان و دستیابی به نتایج مورد انتظار از تابستان امسال تا سال ۲۰۳۰ است.

تنها نقطه ضعف قابل توجه سرمربی جدید تیم ملی مراکش کمبود تجربه او در هدایت تیم‌های بزرگ در سطح حرفه‌ای است. پرسش اصلی این است که آیا اوابی می‌تواند ستاره‌هایی مانند دیاز و دیگر بازیکنان مطرح تیم ملی را مدیریت کند یا نه. پاسخ این پرسش احتمالاً در جام جهانی ۲۰۲۶ مشخص خواهد شد.

در مورد آینده الرکراکی نیز گزارش‌ها حاکی از آن است که او قصد دارد فعالیت مربیگری خود را در فوتبال اروپا ادامه دهد. رسانه فوت مرکاتو نوشته است که او در حال مذاکره با چند باشگاه در انگلیس و اسپانیا است و حتی به همین دلیل پیشنهادهایی از عربستان را رد کرده است.

الرکراکی اگرچه بیشتر با تیم‌های ملی شناخته می‌شود اما در فوتبال باشگاهی نیز کارنامه قابل توجهی دارد. او با باشگاه‌های FUS رباط و ویداد کازابلانکا به قهرمانی لیگ مراکش رسید و با الدحیل قطر نیز عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورد. علاوه بر این، ویداد کازابلانکا تحت هدایت او قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا شد.

با چنین سابقه‌ای، بسیاری معتقدند الرکراکی دیر یا زود فرصت حضور در یکی از لیگ‌های معتبر اروپایی را به دست خواهد آورد.