دوازده تا منفی ، یعنی هیچکدوممون با تیم ملی حال نمی‌کنیم و میگیم که تیم مردمی نیست و قلعه نویی که از ته قلب ازش بدم میاد مربی خوبی نیست حالا شما در نظر بگیر اگر مثلاً پنج ششتا استقلالی فیکس بودن یا ششتا پرسپولیسی بقیه هم اکثرا لژیونرهای مورد علاقت .....خیلیا طرفداری میکردن از همین تیم ملی از روی تعصب به تیم باشگاهی خودشون

برد و باخت آنها دیگر برایم اهمیتی ندارد. موفقیت آنها را آرزو دارم

Mehraban با حرف شما موافقم. به شخصه برام مهم نیست که کدوم باشگاه اکثریت بازیکنان رو تو تیم ملی داشته باشه. اگر تیم ملی روند درستی رو طی کنه، بازیکنان به دلیل کیفیتشون انتخاب بشن و با شیوه مناسب آماده سازی انجام بشه، مشکلی نخواهدبود. متأسفانه الان سالهاست که شاهد افزایش نفوذ دلالان بر فوتبال ملی هستیم. قبلا فقط فدراسیون بود اما الان حتی کادرفنی هم کاملا متأثر از دلال ها بازیکن و یا حتی حریف تدارکاتی انتخاب میکنه. تا زمانیکه این وضعیت ادامه داشته باشه طرفداران تیم ملی هم دلال ها خواهند بود.

Mehraban دوست عزیز الان بالای صفحه رو نگاه کن و ببین که ۳۳ نفر از مجموع ۳۷ نفر منفی دادن و حتی یک نفر هم زرد به معنای بد رأی داده، به عبارتی میانگین هر ۱۰۰ نفر حدودا ۹۰ نفر از این تیم ملی و مجموعه ی تیمی اصلا خوششون نمیاد و این نشان از یک فاجعه ی ورزشی فوتبالی هست، من به شخصه عاشق تیم ملی از ۳۶ سال پیش که ۷ ساله بودم تا همین چند سال پیش قبل از روی کار اومدن قلعه‌نویی بودم و محال ممکن بود حتی یک بازی تیم ملی حتی دوستانه از دستم در بره، فوتبالیستم عاشق فوتبالم ، زندگیم در کل فوتبالی و علم فوتبالی هم دارم، ولی میلیونها نفر مثل من در ایران هستن که این بیشرف های دزد و فاسد با این بازیکنان گزینشی و پیر که کاملاً از تیم ملی زده و خسته کردن متاسفانه. غم‌انگیزه برام خیلی. تیم ملی آخوندی تمام حکومتی که دیگه پشیزی ارزش نداره. هیچ ارزش فوتبالی ورزشی معنوی اخلاقی رفتاری متاسفانه نداره. حیف صد حیف.

تیم آخوندی تمام عیار. ضد مردمی، با سلام نظامی کردن و پاچه خواری کردن به چندتا سپاهی بی پدر و آخوند بی شرف که نه اصلا تاکتیک درستی داره. فاز دفاعی به درد نخور و ضعیف، فاز هجومی بی برنامه بی کیفیت، میانگین بازیکن‌ها حدودا سی سال، هماهنگی تیمی در حد چندتا چغندر و لبو، فاقد بازیکن جوان و باتراوت، یک تیم بی روح که فقط به فکر پول و ثروت و سهمیه ی واردات خودرو، سرمربی که دیگه نگم برات، به خدا قسم اگه این تیم رو بدند دست من، صد مرتبه کارایی بیشتری نسبت به این مفنگی فاسد و دروغگوی خودخواه دارم. به ولای علی هر بازیکنی که بخواد ساز خودشو بزنه و گنده گویی کنه، چندتا جلاد می‌آوردم بالای سرشون میکردمشون توی چندتا گونی و چند روز به چند روز یه تیکه نون و یه لیوان آب میدادمشون که بفهمند تیم ملی ایران مقدسه، مال مردم ایرانه، عشق مردم ایرانه، لباسش بوی عشق مردم ستم دیده ی ایران رو میده. «« یه زمانی علی دایی مقابل تیم کویت در جام ملتهای آسیا ۱۹۹۶ چنان گل شیرجه‌ای در فاصله سی چهل سانتی متری از سطح زمین با سر وارد دروازه کویت کرد که ما تماشاچیان توی ورزشگاه شهر ابوظبی فکر کردیم کمرش یا گردنش شکست.»» آن بازیکن‌ها کجا و این مترسک های بازیکن کجا.

حاجی خیلی دلم پره. خیلی دلم گرفته. بغض گلومو گرفته خدا شاهده. ناراحتم بخدا. دیدن این وضعیت، ویرانی ایران زمین، جوانان عزیز وطنم که یکی یکی پرپر میشن، خاک وطنم که حراج رفته، میلیون‌ها آواره شده در غربت مثل خودم، بچه‌های بی گناه که از سه چهار سالگی باید توی سطل زباله‌ها دنبال یه لقمه خوراکی برگردند. حاجی من ۳ سال پیش بعد از ۱۸ سال دوری از وطنم و در ۳۸ سالگی بالاخره خانوادمو وطنمو دوباره دیدم، ولی خدا شاهده چه دیدنی چه ایرانی چه لذتی، بدتر داغ دلم تازه شد ناراحت و دلشکسته و افسرده برگشتم.