به گزارش خبرگزاری تسنیم، داستان آرسنال و فقدان یک مهاجم شماره ۹ کلاسیک در این تیم، سال‌هاست که بحث‌برانگیز بوده است. در سال ۲۰۲۳ روزنامه تلگراف مقاله‌ای با این تیتر منتشر کرده است؛ «آرسنال ممکن است به یک شماره ۹ جدید نیاز داشته باشد اما میکل آرتتا نگرانی‌های نقل و انتقالاتی دیگری دارد!» پیش از آن نیز همواره صحبت‌هایی در این زمینه وجود داشت. در واقع، لندنی‌ها از زمان اوبامیانگ و لاکازت، مهاجم مشخص و تثبیت‌شده‌ای نداشتند. هواداران آرسنال این دو بازیکن را مدت‌ها به یاد خواهند داشت؛ مهاجم گابنی که در ابتدای سال ۲۰۲۲ به شکلی جنجالی تیم را ترک کرد و فرانسوی نیز در تابستان همان سال به‌ صورت بی‌سروصدا از آرسنال جدا شد.

از آن زمان تاکنون، کمبود یک «۹» خالص و تمام‌عیار به چشم می‌آمد. البته گابریل ژسوس در تابستان ۲۰۲۲ با قراردادی ۴۵ میلیون پوندی به آرسنال پیوست. این بازیکن برزیلی از اینکه در منچسترسیتی اجازه بازی به‌ عنوان مهاجم نوک را نداشت، گله‌مند بود. اما در آرسنال دچار مصدومیت شد و سپس بار دیگر به بازی در پست‌های مختلف، از جمله جناحین روی آوردند.

ژسوس بعدها در مصاحبه‌ای تأکید کرد که مهاجم کلاسیکی نیست که هر فصل بیش از ۲۰ گل بزند. در واقع او حتی موفق به زدن ۱۵ گل در یک فصل لیگ قهرمانان اروپا نشده است. اکنون او در حال بهبودی از مصدومیت رباط صلیبی است و زمان بازگشتش به زمین نامشخص است. پیش از این، حداقل یک گزینه جایگزین به نام ادی انکتیا وجود داشت که در تابستان ۲۰۲۴ به کریستال پالاس پیوست.

در سال ۲۰۲۵ آرسنال در پست مهاجم مرکزی، گزینه‌های مختلفی را امتحان کرد. ابتدا کای هاورتز که جایگاه اصلی او مهاجم نوک نیست اما به بهترین نحو ممکن با این نقش کنار آمد. سپس او مصدوم شد. در ماه فوریه، مسئولیت حمله به میکل مرینو، هافبک دفاعی واگذار شد که در بازی مقابل لستر دو گل زد و پس از بازی گفت برای اولین بار در زندگی‌اش به عنوان مهاجم بازی کرده است.

گاه آرتتا از لئاندرو تروسارد نیز به عنوان مهاجم استفاده می‌کرد که در مواردی موفقیت‌آمیز بود. این بازیکن بلژیکی در یکی از مسابقات مقابل یک حریف خارجی دو گل زد اما این راهکارها بیشتر به عنوان راه‌حل موقت برای چند بازی یا حریف خاص به نظر می‌رسید. در چنین شرایطی صحبت از کار تیمی با یک مهاجم ثابت دشوار بود. علاوه بر این، در حملات موقعیتی، دکلان رایس بیشتر نقش مهاجم را ایفا می‌کرد.

آیا بازی بدون یک مهاجم نوک کلاسیک ممکن است؟ پاسخ مثبت است و باشگاه‌های متعددی نمونه‌های موفق آن هستند. با این حال، به نظر می‌رسد آرسنال همچنان به یک مهاجم نوک واقعی نیاز دارد. در فصل گذشته، بهترین گلزنان باشگاه‌های بزرگ لیگ برتر چنین بودند:

محمد صلاح (لیورپول) با ۲۹ گل الکساندر ایساک (نیوکاسل) با ۲۳ گل ارلینگ هالند (منچستر سیتی) با ۲۲ گل کریس وود (ناتینگهام فارست) با ۲۰ گل

بهترین گلزن چلسی تنها ۱۵ گل زد که نشان از مشکلات جدی این تیم در پست مهاجم مرکزی داشت. در پنجره نقل و انتقالات اخیر، تیم انزو مارسکا به طور همزمان دو مهاجم به نام‌های لیام دلاپ و ژائو پدرو جذب کرد. در آرسنال، هیچ بازیکنی در فصل گذشته حتی به ۱۰ گل هم نرسید و هاورتز با ۹ گل بهترین گلزن بود.

به نظر می‌رسد باشگاه مدت‌هاست که به اهمیت وجود یک مهاجم نوک تمام‌عیار پی برده است. در اواخر سال ۲۰۲۱ فابریزیو رومانو از منابع داخلی اعلام کرد که آرسنال به دوشان ولاهوویچ علاقه‌مند است. مهاجمین مرکزی در فوتبال مدرن کمیاب‌ هستند اما در سه سال گذشته گزارش شده آرسنال به چند مهاجم دیگر از جمله آلوارو موراتا، آدمولا لوکمن، الکساندر ایساک و بنجامین سسکو نیز علاقه نشان داده است. اکنون، پس از مدت‌ها، با ورود ویکتور گیوکرس می‌توان گفت این خلا تا حد زیادی برطرف شده است. اگر این مهاجم سوئدی بدون مصدومیت باقی بماند و به گلزن ثابتی تبدیل شود، می‌تواند رکورد ۲۰ گل را بشکند؛ شاید دقیقاً همان پیشرفتی که آرسنال برای پایان دادن به فصل لیگ برتر نه در جایگاه دوم، بلکه در صدر جدول به آن نیاز داشت.

تنها چالش باقی‌مانده، مذاکرات است. بر اساس آخرین اطلاعات، مذاکرات با باشگاه اسپورتینگ پرتغال به خوبی پیش نمی‌رود؛ پرتغالی‌ها بر خواسته‌های خود پافشاری می‌کنند و ظاهراً آرسنال از این موضوع ناراضی است. با این حال، اگر این انتقال به سرانجام نرسد، احتمالاً لندنی‌ها بیشترین پشیمانی را خواهند داشت.