به گزارش خبرگزاری تسنیم، فرانک ریبری هافبک فرانسوی پیشین تیم فوتبال بایرن مونیخ که سال ۲۰۱۹ از این تیم جدا شد و ۳ سال بعد از آن هم کفش‌هایش را آویزان کرد، گفت‌و‌گویی با نشریه اکیپ فرانسه انجام داده و در آن درباره مسائل مختلف صحبت کرده است.

ریبری درباره دوران بازیگری‌اش در بایرن مونیخ گفت: از همان روز نخست تا پایان ۱۲ سالی که در آنجا بازی کردم و ۲۳ جام بردم، هرچه در توان داشتم گذاشتم. همه می‌دانند که من هرگز کم‌ نگذاشتم و سعی کردم که این طرز تفکر را در تیم هم جا بیندازم، حتی برای مربیان، مدیران و هواداران. بایرن مونیخ بسیار بزرگتر از یک بازیکن بود؛ حتی زمانی که یک بچه، آشپز یا خدمتکارم درخواست بلیت بازی را داشتند، تمام تلاشم را می‌کردم تا برای‌شان تهیه کنم. با آرین روبن بحث می‌کردم، می‌جنگیدم اما در نهایت با یکدیگر دوست شدیم مثل دو برادر؛ البته با خیلی‌های دیگر هم چنین رابطه‌ای داشتم.

ریبری پس از ترک بایرن مونیخ به فیورنتینا پیوست و پس از دو سال حضور در آن تیم راهی سالرنیتانا شد و پس از تنها یک فصل حضور در آن تیم اعلام بازنشستگی کرد. بخش زیادی از دوران حضور ستاره فرانسوی در ایتالیا در حال ریکاوری و خانه‌نشینی‌های ناشی از مصدومیت سپری شد و در نهایت هم این مسئله او را وادار به بازنشستگی کرد.

او ادامه داد: زانویم هر روز بیشتر از قبل مرا اذیت می‌کرد. دیگر بین بازی‌ها هم نمی‌توانستم تمرین کنم و استراحت می‌کردم تا خودم را برای بازی بعدی آماده نگه دارم. اول دو روز استراحت می‌کردم، بعد بیشتر شد و به سه و چهار روز رسید. برای اینکه مصدومیتم تشدید نشود، آنقدر مجبور بودم احتیاط کنم تا ریتم بازی از دستم خارج شد. آخر سر هم پزشکان گفتند دیگر چاره‌ای جز عمل برایم باقی نمانده است. در اتریش تحت عمل قرار گرفتم. عمل هم موفقیت‌آمیز بود و در پایم پلاتین گذاشتند. بعد از عمل درد فراوانی را تحمل مکردم. تا ۵ ماه بعد از آن هم همین طور بود و بعدش هم دچار عفونتی شدید شدم و برای درمان آن دو ماه داور مصرف می‌کردم. در نهایت پلاتین‌ها را برداشتند. عفونت گوشتم را خورده بود؛ آنقدر شدید بود که در تمام پایم حفره‌هایی به وجود آورده بود. پزشکان گفتند که باکتری استافیلوکوک اورئوس باعث عفونتم شده است، بنابرین دوباره در بیمارستانی در اتریش برای ۱۲ روز بستری شدم. واقعاً ترسیدم بودم. نزدیک بود پایم را قطع کنند.

ریبری سپس به خاطرات خوبش هم اشاره داشت که یکی از آنها مربوط به دوران همبازی بودنش با زین‌الدین زیدان در تیم ملی فرانسه بود. او در این باره هم گفت: حضور در کنار زیزو همیشه لذت‌بخش بود. رابطه ما همیشه خوب بود. او هنوز هم برای من مانند یک برادر بزرگتر است. تابستان سال گذشته برای تماشای تورنمنتی در مارسی به خانه‌اش رفتم و یکدیگر را دوباره ملاقات کردیم. او هنوز هم مثل قبل است؛ هم صاف و ساده و محترم.