مربی تیم فوتبال نساجی مازندران با انتقاد از برگزاری دیدار نهایی جام حذفی در تبریز خواهان انجام این مسابقه در ورزشگاه آزادی شد. شاهرخ بیانی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، درباره برتری یک بر صفر تیم فوتبال نساجی مازندران مقابل مس کرمان و راهیابی این تیم به فینال جام حذفی، اظهار داشت: مسی‌ها آمده بودند که گل نخورند و روی اشتباهات‌ ما به گل برسند. این نوع بازی چِرک بود ولی خوشبختانه بازیکنان ما خوب بازی کردند و در نهایت بازی را بردیم. شرایط بازی طوری شد که هر چقدر زمان می‌گذشت کارمان سخت می‌شد و بازیکنان استرس داشتند. مسی‌ها می‌خواستند بازی به ضربات پنالتی کشیده شود تا شانس برد ۵۰ - ۵۰ را داشته باشند.

وی با اشاره به حضور پرشور تماشاگران نساجی در ورزشگاه آزادی خاطرنشان کرد: انسجام و اتحاد هواداران نشان داد که چقدر تیم‌شان را دوست دارند و بی‌جهت نیست که نساجی ۶۰ سال قدمت دارد. این علاقه برای یکی دو سال نیست و مازندرانی‌ها عاشقانه نساجی را دوست دارند. زمانی که با ساکت الهامی در مراسم سالگرد مرحوم نادر دست‌نشان شرکت کردیم آنجا متوجه شدیم مردم چقدر نساجی را دوست دارند. در این دو سال که کرونا بود، تماشاگران نبودند و حالا با حضور آنها به فینال جام حذفی رفتیم و امیدوارم با تماشاگران بی‌نظیرمان قهرمان شویم.

مربی نساجی مازندران در مورد حضور سالار عقیلی خواننده کشورمان در ورزشگاه آزادی و رختکن نساجی گفت: نساجی تیم شهر او بوده و دوست داشت کنار تیمش باشد. او خیلی استرس داشت و به ما گفت در زمان برگزاری کنسرت‌هایش اینقدر استرس نداشته است. در مجموع حس قشنگی در ورزشگاه وجود داشت و طرفداران انرژی زیادی به بازیکنان نساجی دادند، آن هم در شرایطی که دو، سه مصدوم داشتیم.

بیانی در خصوص بازی با آلومینیوم اراک در فینال یادآور شد: پیش‌بینی فوتبال سخت است. اراکی‌ها از ابتدای فصل تیم خوبی نشان داده‌اند و با حضور مهدی رحمتی شوک خوبی وارد شد و می‌بینیم تیم‌شان نتیجه گرفته است. جام حذفی با لیگ فرق دارد و بازی لحظه‌ها است و هر تیمی از موقعیت‌هایش استفاده کند و تمرکز داشته باشد، برنده می‌شود. امیدوارم تا روز بازی فینال مصدومان ما برسند.

وی با انتقاد از برگزاری بازی فینال در تاریخ ۷ اردیبهشت در ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز گفت: ناراحتیم که قرار است بازی در تبریز برگزار شود. مسئولان باید فکر طرفداران هر دو تیم را می‌کردند. بازی را در ورزشگاه آزادی برگزار می‌کردند که به هر دو شهر تیم‌ها نزدیک است. می‌توانستند نصف آزادی را به طرفداران نساجی و نصف دیگر را به اراکی‌ها بدهند تا دوباره شاهد حضور پرشور تماشاگران باشیم.