⁨

محسن صالحی، ایران اینترنشنال؛ در فاصله ۹۳ روز تا آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، فوتبال ایران با بحرانی بی‌سابقه روبه‌روست که حضور تیم ملی را در این رقابت‌ها در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.

۱۲ روز از آغاز درگیری نظامی آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی می‌گذرد و حالا تضاد میان «میدان جنگ» و «میدان فوتبال» به اوج رسیده است؛ به‌ویژه آنکه ایالات متحده، میزبان اصلی مسابقات، طرف مستقیم جنگ با جمهوری اسلامی است.

هراس مقام‌های حکومت ایران و فدراسیون فوتبال تنها به مسائل نظامی محدود نمی‌شود.

پناهندگی دسته‌جمعی ستارگان تیم ملی فوتبال زنان در استرالیا، از جمله چهره‌های شاخصی چون زهرا قنبری، کاپیتان تیم ملی، و عاطفه رمضانی‌زاده، شوک سنگینی به بدنه فوتبال وارد کرده است.

پناهندگی این بازیکنان که پس از کشته شدن علی خامنه‌ای، دیکتاتور تهران، از خواندن سرود جمهوری اسلامی امتناع کرده بودند، به کابوسی برای مقام‌ها تبدیل شده است و اکنون ترسی عمیق از تکرار سناریویی مشابه برای تیم ملی مردان در خاک آمریکا، خواب را از چشمان مقام‌های جمهوری اسلامی، از جمله مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، ربوده است.

تاج با ادبیاتی که بوی انصراف می‌دهد، صراحتا اعلام کرد: «با دورنمای فعلی، هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد که تیم ملی به آمریکا اعزام شود.»

این اظهارات نشان‌دهنده هراس از فروپاشی تیمی است که قرار است در شهرهایی چون لس‌آنجلس و سیاتل به میدان برود. کانون‌هایی که مرکز تجمع ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی هستند.

برخلاف جام جهانی قطر، این بار هواداران حکومتی شانسی برای دریافت ویزای آمریکا ندارند و پیش‌بینی می‌شود فضای ورزشگاه‌ها، به‌ویژه پس از کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴، به‌طور کامل علیه جمهوری اسلامی باشد.

از سوی دیگر، چالش صدور ویزای بازیکنان نیز «قوز بالای قوز» شده است.

اگرچه جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، گفته است دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، برای حضور ایران در جام جهانی چراغ سبز نشان داده، اما واقعیت‌های میدانی متفاوت است.

به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی در حال بررسی گزینه‌ای است که در آن «جنگ» را بهانه کرده و از ترس پناهندگی بازیکنان و تحقیر سیاسی در ورزشگاه‌های آمریکا، قید حضور در جام جهانی را بزند.

این تصمیم می‌تواند آرزوی دیرینه امیر قلعه‌نویی و شاگردانش را برای حضور در بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان نقش بر آب کند.